Życie muzyczne "Polaros"

Strona muzyczna życia "Polaros" to szczególny aspekt jego funkcjonowania, bo od chwili powstania stowarzyszenia muzyka grała wielką rolę, była centrum łączącym ludzi. Nie można wyobrazić sobie żadnego święta, żadnej imprezy bez towarzyszącej im muzyki. Dlatego powstanie Polskiego Muzycznego Salonu w 1998 roku stało się wydarzeniem oczekiwanym, ale jednocześnie naturalnym. Założycielką była Natalia lwanczuk, która jest stałą kierowniczką Salonu i prowadzącą koncerty.

Szymon Moisejew, 1 miejsce w konkursie na najlepszy reportaż z podróży do Polski. Czuwaj!

Сhciałbym podzielić się wrażeniami z podróży do Polski, do harcerskiego obozu w Przerwankach. Ta podróż do Polski była drugą w moim życiu ale pozostanie niezapomnianą. Bardzo mi się podobał czas spędzony w harcerskim towarzystwie, kiedy stale komunikowałem się z polskimi kumplami . Byłem w wielu obozach na terenie całej Rosji i nigdzie nie widziałem takiej życzliwości i zrozumienia ze strony kierowników oraz ze strony harcerzy, jak w tym obozie na Mazurach. Praktycznie cały czas w obozie byliśmy zajęci ciekawostkami i wesołymi grami. Prawie każdego wieczoru rozpalaliśmy ognisko i śpiewaliśmy prawdziwe harcerskie piosenki.To było bardzo ciekawe, samemu robić szafki i łóżka, a na koniec obozu niszczyć je i palić.

Polskie  zwycięstwo nad nazizmem podczas II wojny światowej

INFORMACJA OD NASZYCH KOLEGÓW Z CZELABIŃSKA.

19. czerwca 2015 roku Czelabińska Regionalna Organizacja Społeczna Polskie Stowarzyszenie Kulturalne «Solaris», Centrum Pojednania Narodowego i studenci Czelabińskiego Uniwersytetu Państwowego zorganizowali imprezę kulturalno-oświatową poświęconą walce Polaków z faszyzmem.

Program był bardzo rozmaity: inscenizacja sztuki polskiego dramaturga Leona Kruczkowskiego «Niemcy», występy poetyckie i wokalne w języku polskim, prezentacja «Holokaust  i Sprawiedliwi wśród Narodów Świata», wystawa dokumentalna «Jestem żołnierzem Wojska Polskiego», której materiały przekazała Organizacja Społeczna Obwodu Orenburskiego Kulturalno-Oświatowe Centrum „Czerwone Maki”.

Historia mojej polskie rodziny

Jeden z kierunków działalności Stowarzyszenia «Polaros» - zbiór informacji, wspomnień o historii naszych rodzin. Proponujemy Państwu historję rodziny Mikulskich.

Antoni Mikulski urodził się w 1903 roku w Stawiskach (niedaleko Białostoku) i był czternastym i ostatnim dzieckiem małżeństwa Apolonii i Juliana.  Żyli bardzo biednie. Już w wieku sześciu lat Antoni został uczniom stolarza – zaczęła się trudna nauka życia. Starsi bracia Antoniego nie mogli znaleźć pracy w Polsce i wyjechali do Ameryki.  W roku 1926 Antonij przyjechał do Warszawy i zaczął pracować w Zakładzie «Dzwonkowym» (póżniej «Komuny paryskiej»).  Pewnie takie trudne dzieciństwo zostało przyczyną tego, że młody człowiek po przyjeżdzie w duże miasto wstąpił do Partii Robotniczej i był bardzo aktywnym działaczem, nawet nie zostawił swojej pracy partyjnej, gdy ożenił się i został ojcem dwóch dzieci. Żona oczywiście nie była z tego zadowolona, z tego powodu wkrótce się rozestali.